Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

ΔΗΛΩΣΗ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗΣ



Αυτό που είμαι είναι ικανοποιητικό αν μπορούσα να το εξωτερικεύσω.
                                                  
           -        Carl Rogers


Το παρακάτω γράφτηκε σαν απάντηση στην ερώτηση ενός δεκαπεντάχρονου κοριτσιού: «Πώς μπορώ να προετοιμαστώ για μια ζωή που με γεμίζει;»


Είμαι ο εαυτός μου.
Σ’ όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανένας άλλος που θα είναι ολόιδιος μ’ εμένα.  Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάποιες ομοιότητες μαζί μου, αλλά κανείς δεν είναι στο σύνολο του όπως εγώ.  Έτσι, οτιδήποτε προέρχεται από μένα είναι γνήσια δικό μου γιατί το διάλεξα εγώ ο ίδιος.

 Μου ανήκουν όλα όσα αποτελούν τον εαυτό μου: το σώμα μου κι όλα όσα κάνει.  Το μυαλό μου κι όλες οι σκέψεις και οι ιδέες.  Τα μάτια μου κι όλες οι εικόνες που σχηματίζονται μέσα τους.  Τα αισθήματα μου, όποια κι αν είναι – θυμός, χαρά, απογοήτευση, αγάπη, ανυπομονησία.  Το στόμα μου και κάθε λέξη που βγαίνει απ' αυτό – ευγενική, γλυκιά ή απότομη, ορθή ή λανθασμένη.  Η φωνή μου, δυνατή ή σιγανή.  Κι’ όλες οι πράξεις μου, που αφορούν τους άλλους ή τον εαυτό μου.

Μου ανήκουν οι φαντασιώσεις μου, τα όνειρα μου, οι ελπίδες μου, οι φόβοι μου.  Μου ανήκουν όλοι οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες μου, όλες οι αποτυχίες και τα λάθη μου.
 
Επειδή μου ανήκει ολόκληρος ο εαυτός μου, μπορώ να γνωριστώ απόλυτα μαζί του.  Μ’ αυτόν τον τρόπο μπορώ να αγαπήσω τον εαυτό μου και να είμαι φίλος μαζί του και με όλα τα μέλη μου.  Έτσι θα καταστήσω ικανό το σύνολο του εαυτού μου να εργαστεί για ότι είναι καλύτερο για μένα.

Ξέρω πως υπάρχουν όψεις του εαυτού μου που με μπερδεύουν κι άλλες όψεις του που δεν τις ξέρω.  Αλλά από τη στιγμή που τρέφω αισθήματα φιλίας και αγάπης απέναντι στον εαυτό μου, μπορώ να ψάξω με θάρρος κι ελπίδα για το ξεδιάλυμα των μυστηρίων και για τρόπους που θα μου επιτρέψουν να μάθω περισσότερα για μένα.

Όταν κάνω εκ των υστέρων ανασκόπηση του πώς φαινόμουν και τι εντύπωση έδωσαν τα λόγια μου, τι σκέφτηκα και πώς ένιωσα, μερικά σημεία μπορεί να βρεθούν αταίριαστα.  Μπορώ να απορρίψω όσα ήταν αταίριαστα και να κρατήσω όσα βρέθηκαν να ταιριάζουν.  Και ν’ ανακαλύψω κάτι καινούριο για αντικατάσταση εκείνου που απέρριψα.


Μπορώ να δω, ν’ ακούσω, να νιώσω, να σκεφτώ, να πω και να ενεργήσω.  Έχω τα μέσα να επιβιώσω, να είμαι κοντά στους άλλους, να κατανοήσω τον κόσμο, τους ανθρώπους και τα πράγματα που βρίσκονται στον εξωτερικό κόσμο.
Κατέχω τον εαυτό μου, γι’ αυτό μπορώ να τον οικοδομήσω.
Είμαι ο εαυτός μου και είμαι καλά.


Virginia Satir



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου