ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ: ΓΙΝΕ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ (Mέρος Β)

(Το θέμα ολοκληρώνεται σε τρείς αναρτήσεις)

 

Η Διαφορά Μεταξύ Πεποίθησης και Αλήθειας

     Είναι εύκολο να πιστέψουμε αυτό που πιστεύουν όλοι οι άλλοι. Να ακολουθούμε τη ροή των μαζών, να μην παρατηρούμε ποτέ τη δική μας ζωή ή να αναλύσουμε γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε και πιστεύουμε αυτό που πιστεύουμε. Το θέμα είναι, μέχρι να αλλάξουμε το πώς βλέπουμε τον κόσμο, ο κόσμος παραμένει ο ίδιος. Όσο συνεχίζουμε να περπατάμε στον ίδιο δρόμο, εκεί θα συνεχίσουμε να είμαστε, έτσι δεν είναι; 

                       

     Η παρατήρηση της ζωής μας θα βοηθήσει να αποκαλυφθεί η μεγαλύτερη εικόνα. Μας επιτρέπει να ανιχνεύουμε ψευδείς πεποιθήσεις καθώς και συναισθηματικές αποστασιοποιήσεις. Βγαίνοντας από τα κεφάλια μας, όπου είμαστε τόσο εύκολα χειραγωγούμενοι, μας αφήνει να έλθουμε σε επαφή με την καρδιά μας, την έμφυτη σοφία μας και τον καθαρό παιδικό μας ενθουσιασμό - και με την αλήθεια και τις συνειδητές δημιουργίες. Έχουμε ακόμη και παιδικές ιστορίες που μας το λένε αυτό. Ότι είναι εύκολο να είσαι πρόβατο μέσα στις μάζες.

     Τα Καινούρια Ρούχα Του Αυτοκράτορα είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα:     

‘Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένας αυτοκράτορας που ενδιαφέρονταν υπερβολικά να έχει της καλύτερης ποιότητας ρούχα. Ολόκληρος ο κόσμος του περιστρέφονταν γύρω από αυτό, και δεν τον ενδιέφερε τίποτε άλλο. Μια μέρα αρκετοί απατεώνες ήρθαν να τον δουν και του είπαν ότι ήταν οι καλύτεροι υφαντές του κόσμου. Θα του έφτιαχναν το πιο όμορφο ύφασμα για τα ρούχα του. Ο Αυτοκράτορας ενθουσιάστηκε. Του είπαν ότι έφτιαχναν υφάσματα από ένα πολύ ιδιαίτερο νήμα. Τα ενδύματα θα φαίνονται αόρατα σε όσους ήταν ηλίθιοι ή δεν έκαναν τις δουλειές τους.

     Οι απατεώνες παρήγγειλαν μερικά από τα καλύτερα υλικά και τα πούλησαν κρυφά για να πάρουν τα χρήματα. Κορόϊδεψαν τον Αυτοκράτορα και τους υπηρέτες του, προσποιούμενοι ότι δεν φορούσαν τίποτα. Ο Αυτοκράτορας απέλυσε όλο το προσωπικό του που δεν μπορούσε να δει αυτό το φανταστικό ύφασμα, καθώς πίστεψε ότι είναι ψεύτες και δεν κάνουν τη δουλειά τους. Έγινε εύκολο σε αυτούς να πουν ψέματα για να κρατήσουν τη δουλειά τους. Τώρα όλοι είπαν ότι είδαν τα όμορφα νήματα να μετατρέπονται σε αυτό το φανταστικό ύφασμα.  

                                      

     Ο αυτοκράτορας καταλήγει να φοράει απολύτως τίποτα, πιστεύοντας ότι τα ενδύματά του ήταν αόρατα μόνον για τους ψεύτες. Ξεκίνησε μια πομπή όπου οι υπηρέτες του περπατούσαν πίσω του με τα χέρια τους σηκωμένα για να κρατούν το καπέλο. Ολόκληρη η πόλη θαύμαζε αυτόν και τα καινούργια του ρούχα, μέχρις ότου ένα νέο αγόρι φώναξε ότι ο Αυτοκράτορας δεν φορούσε ρούχα, και ότι στην πραγματικότητα ήταν γυμνός’.

     Στην ιστορία αυτή, αποκαλύπτεται μεγάλη σοφία. Ο Αυτοκράτορας ήθελε να κρατήσει τη θέση του και δεν δίστασε να ξεφορτωθεί οποιονδήποτε τον απειλούσε. Οι απατεώνες έγιναν πλούσιοι, κοροϊδεύοντας, εξαπατώντας και παίζοντας παιχνίδια του μυαλού, και οι μάζες είχαν την τάση να ακολουθούν το πλήθος και να αποδέχονται το ψέμα της εξουσίας. Οι υπηρέτες φοβούνταν ότι θα χάσουν τη δουλειά τους και μόνο το παιδί δεν είχε κανένα σχέδιο. Το νεαρό αγόρι είναι η φωνή της συνείδησης σε αυτή την ιστορία. Στην αφέλεια του και έχοντας μια ζωή που στερείται μακροχρόνιου προγραμματισμού και φόβου, λέει την αλήθεια του. Θέλω όλοι μας να είμαστε αυτό το αγόρι, να μπορούμε να λέμε τις αλήθειες μας και να μην εμποδιζόμαστε από την παλιά ιστορία.     

                                            

     Μόνον όταν ξεφορτωθούμε τα παλιά μοτίβα και αφυπνιστούμε στο γεγονός ότι η δύναμη μας δεν πηγάζει από τον εγκέφαλο μας, θα αισθανόμαστε και θα ενεργούμε σύμφωνα με το μέγιστο των δυνατοτήτων μας. Βλέπετε, ο εγκέφαλος είναι απλά ένα όργανο, ένα εργαλείο, για να χρησιμοποιηθεί ή όχι. Η αληθινή δύναμη μας προέρχεται από το πνεύμα μας, τις καρδιές μας και την δύναμη του Θεού μέσα μας.

     Τον εγκέφαλο μπορείς να τον χειριστείς, τις καρδιές μας όχι.  Πολλές από τις ιστορίες μας μας βλάπτουν σε καθημερινή βάση, εμποδίζοντας μας να εξελιχτούμε, να γιατρευτούμε, να μεγαλώσουμε, και να δημιουργήσουμε αληθινή ευτυχία και αυτό-πραγμάτωση. Είναι τα οδοφράγματα από την κόλαση και τα εμπόδια της αληθινής μας ουσίας.

Της Hilde Larsen 

ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ: ΓΙΝΕ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ (Μέρος Α)

(Το θέμα ολοκληρώνεται σε τρείς αναρτήσεις)

      

Κάντε ένα βήμα πίσω. Κοιτάξτε για πολύ κατά τη ζωή σας από την πλευρά του παρατηρητή. Κοιτάξτε την από έξω και γίνετε συνειδητοί στο τι κάνετε και λέτε σε καθημερινή βάση.

     

 Τις περισσότερες φορές οι μέρες μας γεμίζουν κάνοντας τα ίδια πράγματα.  Πηγαίνουμε στον ίδιο χώρο εργασίας, συναναστρεφόμαστε τους ίδιους ανθρώπους και ασχολούμαστε με τα ίδια πράγματα. Αλλά κοιτάξτε περαιτέρω και ακόμα πιο συγκεκριμένα. Κοιτάξτε τα απλά πράγματα. Τι τρώτε; Τι σκέφτεστε; Πότε σηκώνεστε το πρωί και πότε πηγαίνετε για ύπνο; Βουρτσίζετε τα δόντια σας και κάνετε ένα ντους. Πώς ντύνεστε; Εργάζεστε έξω; Μια ολόκληρη σειρά από τελετουργίες και επαναλήψεις. Τις περισσότερες φορές αυτό είναι η ζωή μας, και αυτό είναι που μας κρατά και μας εμποδίζει.

     Τις περισσότερες φορές βρισκόμαστε σαν σε κατάσταση ύπνου, χωρίς να έχουμε επίγνωση του γεγονότος ότι ζούμε τη ζωή αυτή με αυτόματο πιλότο. Ζώντας χωρίς να γνωρίζουμε την ίδια παλιά ιστορία που μας μεγάλωσαν να πιστεύουμε ότι επιλέξαμε. Τα περισσότερα από αυτά που κάνουμε και λέμε μέσα σε μια μέρα δεν έχουν επιλεγεί ποτέ, όχι συνειδητά, έχουν προγραμματιστεί. Μας έχουν ταϊσει με αυτά μέσω της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου, και της κοινωνίας εν γένει, η οποία βομβαρδίζει ολόκληρη την ύπαρξή μας με σημάδια της "σωστής" ζωής. Δεν είναι όλα κακά φυσικά. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μάθει και ζήσει μερικά ωραία πράγματα, έχουμε αναπτύξει μεγάλες αξίες και έχουμε συναντήσει μερικούς υπέροχους ανθρώπους. 

                      

     Ίσως η ζωή να είναι καλή, αλλά τα ψέματα και ο προγραμματισμός πρέπει να φύγουν.

     Τα καλά και τα κακά νέα είναι: δεν είναι δικό σας λάθος. Ο υποσυνείδητος νους είναι απλώς ένα προγραμματισμένο τσιπ αν θέλετε, που ενεργεί σαν πιλότος σας. Σας κρατά κλειδωμένους στην ψευδή πεποίθηση ότι είστε ελεύθεροι και έχετε τον έλεγχο, όταν στην πραγματικότητα - δεν είναι έτσι.

     Καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής ζωής, οι ζωές μας τέθηκαν σε ένα σύστημα δομής. Μέσω μιας ελεγχόμενης εκπαίδευσης πάνω σε θέματα και γραπτές «αλήθειες», έχει διαμορφωθεί ολόκληρη η εικόνα μας για τον κόσμο, για το ποιοι είμαστε και ποιοι έχουμε ανάγκη να είμαστε. Τούβλο-τούβλο το σπίτι μας και ολόκληρη η πόλη της πραγματικότητας έχει διαμορφωθεί και χτιστεί γύρω μας αφήνοντας ελάχιστο ή καθόλου χώρο για δημιουργική ή ελεύθερη ερμηνεία. Η σκηνή έχει στηθεί. Θα ακούσουμε την ίδια παλιά ιστορία ξανά και ξανά μέχρι να την μάθουμε. Γίνεται μια αλήθεια για όλα τα κύτταρά μας. Δεν έχει σημασία αν είναι η πραγματική αλήθεια, ακόμα κι έτσι γίνεται δική μας. Και την κατέχουμε και την τιμούμε.

     Αυτός είναι ο λόγος γιατί το να γίνετε παρατηρητής είναι τόσο σημαντικό για να επιτύχετε έναν συνειδητά δημιουργικό νου. Αποκτήστε επίγνωση του πώς μιλάτε στους φίλους σας, ποιες ιστορίες λέτε. Είναι τα ίδια παράπονα για τη δουλειά, το σύζυγο σας, τα παιδιά; Ίσως μιλάτε για το πώς δεν αισθάνεστε καλά, για την υγεία σας ή για άλλα θέματα που σας ενδιαφέρουν; Μπορεί να είναι οτιδήποτε, αλλά εφ’ όσον δεν ανυψώνει το πνεύμα σας και εφ’ όσον δεν αντανακλά ποιοι είστε και τα πιο αγνά συναισθήματα σας, σας κρατά πίσω. Σας κρατά κλειδωμένους στη λαβή του αυτόματου πιλότου και έτσι η ζωή γίνεται μια διαφορετική ημέρα με την ίδια παλιά ιστορία.

                        

     Αν έχετε παιδιά, είμαι βέβαιη ότι είπατε στον εαυτό σας «Ακούστηκα ακριβώς όπως η μητέρα / ο πατέρας μου». Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, αλλά κάτι μας λέει για τον προγραμματισμό που προαναφέραμε. Χωρίς συνειδητή παρατήρηση, υιοθετούμε όλα όσα μας δείχνουν, όπως συμπεριφορές και μοντέλα σκέψης. Μαθαίνουμε μέσω του αυτιού, του στόματος και των ματιών. Σαν παιδιά είμαστε σαν σφουγγάρια, κυριολεκτικά ρουφάμε τα πάντα. Παρακολουθούμε και μαθαίνουμε, ακούμε και καταγράφουμε. Ο σκληρός δίσκος γεμίζει σιγά-σιγά. Δεν έχουμε φίλτρο ή εγχειρίδιο για να χρησιμοποιήσουμε. Αποθηκεύουμε τα πάντα και δεν διαγράφουμε τίποτα. Αυτός είναι ο μόνος κανόνας. Στο σημείο αυτό δεν έχουμε τη δυνατότητα να πιστέψουμε ή να μην πιστέψουμε, ως εκ τούτου σώζουμε τα πάντα ως αλήθεια μας.

     Καθώς μεγαλώνουμε, κρατιόμαστε από αυτό σαν να είναι η σύνδεσή μας με τον εαυτό μας και να το προσθέσουμε στις αναμνήσεις της προηγούμενης ζωής και των κυττάρων μας. Ναι, τα κύτταρα μας έχουν αναμνήσεις και πιθανότατα δεν είστε εδώ για πρώτη φορά. Η ιστορία σας είναι πολύ παλαιότερη από την τρέχουσα ζωή σας. Πολλά από αυτά έχουν κληρονομηθεί από τις γενιές που έχουν προηγηθεί. Δεν είναι περίεργο που η ιστορία είναι τόσο δυνατή και για το ότι είναι δύσκολο να την αφήσουμε πίσω μας. Δεν είναι περίεργο που την αφήνουμε να τραβήξει την πορεία της, με αυτόματο πιλότο, μέχρι να πονέσει πραγματικά.

     Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να γίνουμε παρατηρητής για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε συνειδητά οτιδήποτε. Η αλλαγή γίνεται μέσω της συνειδητοποίησης και της θέλησης για αλλαγή. Μέσα από την παρατήρηση και της συνειδητοποίηση της αλήθεια για τα πρότυπά μας. Μέχρι να αποκτήσουμε επίγνωση των πραγματικών σκέψεων και πράξεων μας, συνεχίζουμε να είμαστε στερημένοι από την δύναμη μας. Συνεχίζουμε τον πόλεμο εναντίον του εσωτερικού μας προγραμματισμού. Η αλλαγή γίνεται δύσκολη και η ζωή πιο απογοητευτική.

                         

     Ξέρω πολύ καλά ότι δεν έκανα καμία αλλαγή στον τρόπο που ζούσα μέχρι που ήμουν σχεδόν νεκρή. Έκανα την ιστορία μου δική μου, και πίστευα κάθε λέξη της. Κουβαλούσα τόσες πολλές ψευδείς πεποιθήσεις που δεν ένιωθα πλέον να συνδέομαι με τίποτα άλλο εκτός από το μεγάλο μου κεφάλι, το πείσμα μου και την γεμάτη στρες ζωή μου. Απόλυτα αποσυνδεδεμένη από τον εαυτό μου, δεν είχα καμία εσωτερική αίσθηση ότι ανήκω ή της αξίας του εαυτού μου, και έγινα χρόνια ασθενής.

     Δυστυχώς, η ιστορία μου δεν είναι μοναδική με την έννοια ότι υπέφερα από τον προγραμματισμό μου. Η ιστορία μου είναι διαφορετική από πολλά άλλα άτομα, με την έννοια ότι αποφάσισα ότι έπρεπε να δώσω ένα τέλος. Έπρεπε να δώσω ένα τέλος στην πίστη μου σε αυτές τις ανοησίες, το ψεύδος και τον παλιό προγραμματισμό. Να δώσω ένα τέλος στο να πιστεύω ότι δεν θα γίνω υγιής ποτέ ξανά, και ότι με κάποιον τρόπο δεν άξιζα την υγεία και την ευτυχία. Έδωσα τέλος στο να πιστεύω ότι ήμουν σπασμένη και όχι ολόκληρη.

Η ζωή μου το άξιζε.

Εγώ το άξιζα.

 

Της Hilde Larsen

 

ΑΦΗΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΠΙΣΩ ΣΟΥ

Άσκηση 35

 

ΑΦΗΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΠΙΣΩ ΣΟΥ

 

Περνώντας Χρόνο Στην Φύση

 

Όταν αφήνω την πόλη – με όλο της τον θόρυβο, την πολυκοσμία, και την κίνηση – και επιστρέφω στην φύση, βρίσκω ότι επιστρέφω επίσης στην εαυτό μου.  Όχι πολύ καιρό πριν, ήμουν μόνος πάνω σε έναν αμμόλοφο ενώ πήγαινα με το ποδήλατο μου στο Cape Cod ( = Ακρωτήρι του Μπακαλιάρου).  Ξαφνικά με κατέλαβε η δύναμη της σιωπής.  Ήμουν περικυκλωμένος από την φύση, και δεν υπήρχε κανένας θόρυβος.  Δεν υπήρχαν ήχοι από ζώα ή από τον άνεμο, και ούτε από μηχανές, να διακόπτουν αυτό που ένιωθα ότι ήταν ο πιο δυνατός θόρυβος  που έχω ποτέ ακούσει – η σιωπή.

                                         

     Επέστρεψα στον εαυτό μου, τις σκέψεις μου, και τους ήχους μέσα μου.  Ήταν μια τρομακτική εμπειρία, αλλά με έκανε να σκεφτώ σχετικά με το πώς οι αυτόχθονες πολιτισμοί αναγκάστηκαν να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να συνειδητοποιήσουν περισσότερο τη φύση της ζωής, απαλλαγμένοι από τις αποσπάσεις της λεγόμενης σύγχρονης κοινωνίας.

     Πόσοι από μας αφιερώνουμε χρόνο να καθίσουμε ήσυχα και να ακούσουμε τους εαυτούς μας; Για την άσκηση αυτή, άφησε τις ανέσεις του σύγχρονου κόσμου και ταξίδεψε σε ένα μέρος όσο περισσότερο μακριά από τον πολιτισμό μπορείς.  Μπορείς να περπατήσεις, να σκαρφαλώσεις, η να πας με ποδήλατο, αλλά άφησε το αυτοκίνητο σου πολύ μακριά πίσω σου. Βρες ένα ιερό σημείο της φύσης όπου μπορείς να πας και να απολαύσεις την σιωπή και να μάθεις για τον εαυτό σου από την σοφία της Μητέρας Φύσης.  Κατόπιν, θυμήσου να αφιερώνεις χρόνο να επιστρέφεις κατά καιρούς στην φύση για ανανέωση.

 

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Dr. Bernie S. Siegel, “101 EXERCISES for the SOUL”)

ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ

Άσκηση 34

 

ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ

 

Η Καταπραϋντική Επίδραση Του Νερού

 

Το να βρούμε την γαλήνη στη ζωή μας δεν είναι ποτέ εύκολο.  Βρισκόμαστε πάντα σε κίνηση, πηγαίνοντας από δραστηριότητα σε δραστηριότητα και κρατώντας μακριές λίστες από πράγματα που πρέπει να κάνουμε.  Η φύση, από την άλλη μεριά, έχει εποχές αλλά όχι πρόγραμμα.  Είναι η πρωταρχική πηγή ομορφιάς και ηρεμίας που μπορεί να ηρεμήσει και να γαληνέψει την ψυχή σου.

                   

     Όταν επισκέπτομαι την Χαβάη, τα βουνά, ο ωκεανός, ο γαλάζιος ουρανός, η όμορφη βλάστηση, και το σύμβολο του Θεού – το ουράνιο τόξο – με αφήνουν με δέος και θαυμασμό.  Για την άσκηση αυτή, κοίταξε προσεκτικά μία από τις δημιουργίες του Θεού – το νερό.  Βρες μια λιμνούλα, μια πισίνα, ή μια λίμνη όπου το νερό είναι ακίνητο και ήρεμο.  Επέτρεψε στην ηρεμία του νερού να σε περιβάλει.  Άφησε την αρνητικότητα σου, τον πόνο, τον φόβο, και την ανησυχία να ξεπλυθούν καθώς επικεντρώνεσαι στην καταπραϋντική επιφάνεια του νερού. Επέτρεψε στις σκέψεις σου να σταματήσουν καθώς ο νους σου γαληνεύει όπως η επιφάνεια του νερού.  Κράτησε την μνήμη του ακίνητου νερού στο μυαλό σου έτσι ώστε να μπορείς να επιστρέφεις σε αυτήν όποτε σου αρέσει.

 

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Dr. Bernie S. Siegel, “101 EXERCISES for the SOUL”)

ΦΥΤΑ, ΜΥΡΩΔΙΕΣ, ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ

Άσκηση 33

 

ΦΥΤΑ, ΜΥΡΩΔΙΕΣ, ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ

 

Φέρε Την Φύση Μέσα Στο Σπίτι Σου

 

Το καταφύγιο είναι κάτι που οι άνθρωποι δημιούργησαν για να προστατέψουν τους εαυτούς τους από τους κινδύνους που είναι εγγενείς στην φύση.  Αλλά τα σύγχρονα καταφύγια μας απομονώνουν επίσης από την φύση, και είναι καιρός να φέρουμε την φύση πάλι μέσα στα σπίτια μας.  Όταν απομονωνόμαστε από τον κόσμο γύρω μας, αισθανόμαστε απομονωμένοι από την ζωή και γινόμαστε πιο επιρρεπείς στην ασθένεια και ανίκανοι να διαχειριστούμε το στρες. Τα σπίτια και οι μικρές μας κοινότητες είναι γεμάτα με απρόσωπες ηλεκτρικές συσκευές.

                                 

     Η φύση είναι ζωτική στην υγεία και την ευτυχία μας.  Το σπίτι μου είναι γεμάτο με φυτά τα οποία ποτίζω και ζώα τα οποία φροντίζω.  Δίνουν στην ζωή μου νόημα και με συνδέουν με την φύση.  Τα φυτά καθαρίζουν επίσης τον αέρα και όταν τα κοιτάζεις σε ηρεμούν, ενώ οι κατάλληλες μυρωδιές δημιουργούν μια αίσθηση ηρεμίας και γαλήνης.

                                    

     Για την άσκηση αυτή, αγόρασε φυτά για το σπίτι και το γραφείο σου, και αφιέρωσε χρόνο στο να τα φροντίζεις.  Άρχισε να σκέφτεσαι να υιοθετήσεις ένα κατοικίδιο.  Πρόσθεσε μερικές ηρεμιστικές μυρωδιές, ίσως από τις αναμνήσεις της παιδικής σου ηλικίας, στο περιβάλλον σου.  Θα νιώσεις πιο ευτυχισμένος και  περισσότερο υγιής όταν η φύση είναι μέσα και έξω από το σπίτι σου.

 

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Dr. Bernie S. Siegel, “101 EXERCISES for the SOUL”)

ΚΗΠΟΥΡΙΚΗ

Άσκηση 32

 

ΚΗΠΟΥΡΙΚΗ

 

Βούτηξε Τα Χέρια Σου Στην Βρωμιά

 

Θεωρώ ότι η κηπουρική είναι ένας θαυμάσιος τρόπος να βυθίζομαι στην φύση και να γίνομαι συν-δημιουργός. Το να εξασφαλίζω χρόνο για να βρίσκομαι έξω και να εργάζομαι με την γη είναι μία από τις πλέον ανταποδοτικές δραστηριότητες που μπορώ να σκεφτώ.  Το να περιτριγυρίζομαι από την φύση μου φέρνει μια αίσθηση ειρήνης και ξυπνά το πνεύμα μου.

                                  

     Για την άσκηση αυτή, φύτεψε έναν κήπο με λαχανικά ή λουλούδια.  Διατήρησε τον κήπο μικρό έτσι ώστε να μην καταλήξει να γίνει ένα δυσάρεστο έργο, και φρόντιζε τον κάθε μέρα. Εκείνοι που μένουν στις πόλεις μπορούν να φυτέψουν στους χώρους των παραθύρων τους ή να δημιουργήσουν «κήπους» με φυτά μέσα σε γλάστρες στο εσωτερικό των σπιτιών.

     Όποτε ασχολούμαι με την κηπουρική σκέφτομαι αυτά που βάζω μέσα στην γη και που θα τα χαρούν εκείνοι που θα έλθουν μετά από μένα.  Μέσω των δικών μου έργων της δημιουργίας, η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει και να αυξάνεται.  Δεν προσλαμβάνω κανέναν να κουρέψει το γρασίδι μου επειδή μου αρέσει να βρίσκω μικρά δέντρα και μετά να τα συντηρώ ή να τα μεταφυτεύω.  Όταν συντηρώ ομορφιά για να την χαρεί ο κόσμος, λαβαίνω ένα δώρο κάθε μέρα.  Κάθε χρόνο παρακολουθώ τα δέντρα να μεγαλώνουν και να ανθίζουν, όπως ακριβώς παρακολουθούσα τα παιδιά μας καθώς μεγάλωναν.  Όταν κάνω αυτές τις μικρές πράξεις, αισθάνομαι σαν να είμαι μέρος από κάτι μεγαλύτερο και ότι είμαι συνδεδεμένος με όλα τα ζωντανά πράγματα.

     Σκέψου τον εαυτό σου και τους σημαντικούς ανθρώπους στην ζωή σου σαν να ήσασταν λουλούδια ή δέντρα.  Πώς μπορείτε να ενθαρρύνετε την ανάπτυξη σας; Τι είναι αυτό που σε θρέφει και δίνει σε σένα  και εκείνους που αγαπάς δυνατές ρίζες από τις οποίες θα μεγαλώσετε και κλαδιά που δεν φοβούνται να φτάσουν τον ουρανό;

 

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Dr. Bernie S. Siegel, “101 EXERCISES for the SOUL”)

 

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΗ

 

Άσκηση 31

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΗ

Γιορτάζοντας στον Κόσμο Γύρω Σου

 

Το να γράψεις ένα ποίημα για την ομορφιά γύρω σου είναι ένας υπέροχος τρόπος να γιορτάσεις τα συναισθήματα σου, τις παρατηρήσεις, και την ευγνωμοσύνη για την αφθονία της φύσης.  Μπορείς επίσης να μάθεις να εκτιμάς τον εαυτό σου περισσότερο μέσω της εκτίμησης του φυσικού κόσμου.

                          

     Πάρε ένα ημερολόγιο, σημειωματάριο, ή ένα ειδικά σχεδιασμένο χαρτί. Πιάσε ένα αγαπημένο σου στυλό ή μολύβι.  Κατόπιν πέρασε χρόνο μόνος διασχίζοντας ένα πάρκο, περπατώντας στην αμμουδιά, ή ακόμα και μέσα στην αυλή σου. Παρατήρησε και άκουσε την ομορφιά και την ηρεμία που σε περιτριγυρίζει.  Καθώς περπατάς, κράτησε νοητικές και γραπτές σημειώσεις σχετικά με το τι βλέπεις και πώς αυτό σε επηρεάζει. Μπορώ να φέρω στην μνήμη μου ένα περιστατικό, όταν κάποτε ένα μικρό ελάφι βγήκε στο δρόμο μου πόσο δυνατή έκανε την επίγνωση μου για την ομορφιά της φύσης.

     Από την στιγμή που έχεις περάσει χρόνο εξερευνώντας την περιοχή, βρες ένα αγαπημένο σημείο να καθίσεις και να γράψεις κάποιες περιγραφές του κόσμου που βλέπεις γύρω σου.  Προσπάθησε να βρεις πρωτότυπους τρόπους να μιλήσεις για τον ωκεανό, ένα δέντρο, ένα λουλούδι, ή ένα πουλί.  Κατόπιν, άρχισε να δημιουργείς ένα ποίημα.  Αυτό το ονομάζω ποίηση, αλλά δεν χρειάζεται να έχει ομοιοκαταληξία.  Διερεύνησε και εξέφρασε το όραμα σου και την νέα επίγνωση.

                            

     Άφησε τις λέξεις να ρέουν χωρίς σκέψη ή κριτική.

     Αυτός είναι ένας καταπληκτικός τρόπος να δεθείς με την φύση και να αρχίσεις αληθινά να βλέπεις τι είναι μπροστά σου.  Μοιράσου την ομορφιά που βλέπεις με άλλους και ξαναδιάβασε τα ποιήματα σου όταν βρεθείς να αισθάνεσαι εξαντλημένος. Το θαύμα της φύσης θα σε επαναφέρει στη ζωή.

 

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Dr. Bernie S. Siegel, “101 EXERCISES for the SOUL”)