ΜΑΛΤΕΖΙΚΟ ΘΑΥΜΑ

Ο Bernie Siegel κι εγώ έχουμε κάνει πολλά εργαστήρια μαζί.  Συναντηθήκαμε ενώ ανάρρωνα από μια χειρουργική επέμβαση.  Όπως οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν καρκίνο, ανησυχούσα ότι θα μπορούσε να επιστρέψει.  Γνώριζα μόνον ένα πράγμα στα σίγουρα: αν δεν σταματούσα τον παλιό τρόπο ζωής μου φροντίζοντας για τον κόσμο, θα αρρώσταινα ξανά.  Αλλά το να βοηθώ τους ανθρώπους ήταν το επάγγελμα μου και ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου.  Έπρεπε να υπάρχει ένας τρόπος να αγαπώ τον κόσμο και να βοηθώ εκείνους που είχαν ανάγκη χωρίς να θυσιάζω την υγεία μου! Προσευχήθηκα, ζητώντας καθοδήγηση.

                       

Όταν το διαφημιστικό ήλθε με το ταχυδρομείο – ένα πρόγραμμα ολιστικής ψυχολογίας όπου πρωτοστατούσαν ο Δρ. Bernie Siegel και αρκετοί άλλοι ολιστικοί γιατροί – ήξερα ότι ήταν η απάντηση του Θεού.  Πολλοί από τους ομιλητές του συνεδρίου ήταν άνθρωποι που είχαν επιβιώσει από καρκίνο, οι οποίοι μιλούσαν ξεκάθαρα σχετικά με το πώς να ζήσεις μια υγιή ζωή μετά τον καρκίνο.  Είχαν κάνει σημαντικές αλλαγές στη ζωή τους, όπως να κόψουν το κάπνισμα, να γίνουν φυτοφάγοι, και να ασκούνται καθημερινά.  Εκτιμώ την αξία ενός υγιεινού τρόπου ζωής, αλλά χρειαζόμουν κάτι περισσότερο.  Έψαχνα για μια εσωτερική γαλήνη που δεν περιλάμβανε την ανησυχία για την πιθανότητα επιστροφής του καρκίνου.

Η διάλεξη του Bernie με βοήθησε πάρα πολύ.  Μίλησε σχετικά με το να μπορείς να λες όχι όταν δεν θέλεις να κάνεις κάτι.  Αυτό θα ήταν αγώνας για μένα, σαν επαγγελματίας νοσηλεύτρια και ψυχολόγος, να το υιοθετήσω. Σπάνια έλεγα όχι όταν μου ζητούσαν κάτι και το εύρισκα σχεδόν αδύνατο να σταματήσω να προσπαθώ να ευχαριστήσω τους πάντες.  Ο Bernie με βοήθησε να καταλάβω ότι η προσωπικότητα μου είχε προγραμματιστεί πολύ καιρό πριν από την οικογένεια μου.   Ως τελειομανής, έχοντας την ανάγκη να ευχαριστώ τους ανθρώπους, και έχοντας εμμονή με την επιτυχία, δεν μπορούσα να δεχτώ την αποτυχία σε μένα.  Καθώς ήμουν παιδί ιεροκήρυκα, έπρεπε πάντοτε να είμαι το τέλειο παράδειγμα για τα άλλα παιδιά.  «Μην ξεχνάς, όλοι παρακολουθούν την συμπεριφορά σου!» Ακόμα άκουγα την φωνή από το κατώφλι πάνω από τον ώμο μου.

Ακούγοντας τον Bernie και διαβάζοντας τα βιβλία του, συνειδητοποίησα ότι μπορούσα να ξαναγεννηθώ σαν ένα νέο άτομο και να σταματήσω να προσπαθώ να ευχαριστήσω τους πάντες. Είναι εν τάξει να είμαι απλά εγώ και να έχω ελαττώματα.  Ο παλιός τρόπος σκέψης μου κατευθύνονταν από μια ανάγκη για την αποδοχή και την αγάπη των άλλων, αλλά η νέα μου επίγνωση που έδωσε ελευθερία να αγαπώ τον εαυτό μου και να είμαι ο γονιός του εαυτού μου.   Τι αποκάλυψη!

                        

Άλλη μία αλλαγή συνέβη στη ζωή μου αυτόν τον καιρό.  Η φίλη μου η Shannon εκτρέφει μικρούλια σκυλάκια ράτσας Μαλτέζ για επίδειξη. Τα απαιτητικά κριτήρια για τους σκύλους που διαγωνίζονται περιλαμβάνουν τέλεια σωματικά χαρακτηριστικά της ράτσας.  Δύο από τα Μαλτέζικα κριτήρια είναι μια άψογηη μαύρη μύτη και μαύρα σημάδια γύρω από κάθε μάτι.  Όλα τα κουτάβια της Shannon τηρούσαν τα κριτήρια, εκτός από το πιο μικρό της γέννας.  Ο μαύρος κύκλος πήγαινε μόνον μέχρι τα μισά γύρω από το αριστερό του μάτι.  Και επειδή η τραχεία του τα παίζει κάθε φορά που ενθουσιάζεται, σκούζει σαν χήνα! Κανείς δεν ήθελε το ατελές κουτάβι.  Από αγάπη για τον εαυτό μου, υιοθέτησα το κουτάβι.  Και για να τιμήσω τον Bernie Siegel, έδωσα στο κουτάβι το όνομα Bernie.

Η τελειομανία με σκότωνε, αλλά να κόψεις τις συνήθειες μιας ζωής είναι δύσκολο.  Ο μικρός Bernie έγινε η απάντηση στην προσευχή μου.  Οι ατέλειες του δεν τον ανησυχούν, και δεν ενδιαφέρεται για τις δικές μου.  Απλά με αγαπάει. Ο Bernie είναι η συνεχής υπενθύμιση μου ότι είναι εν τάξει να αφήνομαι.  Μπορώ να κάνω λάθη.  Συγχωρούμαι και με αγαπούν έτσι κι αλλιώς. 

Αν ποτέ αναστατωθώ ή είμαι θλιμμένη, ο Bernie πηδάει πάνω στην καρέκλα μου, βάζει το μικρό σώμα του δίπλα στο δικό μου, και με αφήνει να γνωρίζω ότι είναι δίπλα μου.  Αν κάποιος προσπαθήσει να τον μετακινήσει, δείχνει την δυσαρέσκεια του γρυλίζοντας απειλητικά και  αρνείται να με αφήσει.  Ακούει όταν του λέω τα προβλήματα μου.  Με κοιτάζει σαν να προσπαθεί να πει, «Ανάπνευσε – όλα συμβαίνουν ακριβώς όπως πρέπει».

                       

Μια μέρα ένας άντρας ήρθε να ψεκάσει τα μυρμήγκια που εισέβαλαν στο συγκρότημα διαμερισμάτων μας.  Μόλις είχα υποστεί μια χειρουργική επέμβαση στο γόνατο και ήμουν ξαπλωμένη στον καναπέ με το δεξί πόδι ανυψωμένο πάνω σε μαξιλάρια.  Το γόνατο μου ήταν τυλιγμένο σε ελαστικούς επιδέσμους. Όταν ο άντρας μπήκε μέσα στο διαμέρισμα μου, ο Bernie διαισθάνθηκε κάτι σε αυτόν που δεν εμπιστεύονταν.  Ο Bernie ανέβηκε πάνω μου, γαύγισε απειλητικά, και έδειξε τα δόντια του. Υπέδειξα στον άνθρωπο να κάνει την δουλειά του και να φύγει.  Και με την ενθάρρυνση του Bernie, έκανε ακριβώς αυτό.  Την επόμενη ημέρα, έμαθα ότι ο ίδιος άντρας είχε αποπειραθεί να βιάσει την γειτόνισσα μου.  Ο Bernie δεν σκέφτηκε την δική του ασφάλεια. Εκείνος ο άντρας θα μπορούσε εύκολα να τον είχε κτυπήσει ή σκοτώσει.  Το γεγονός ότι ο  Bernie ζύγιζε μόνον τρία κιλά δεν αποτελούσε πρόβλημα.  Αποδέχτηκε τον εαυτό του όπως ήταν και σκέφτηκε μόνον την δουλειά του – να με αγαπά και να με προστατεύει από τον κίνδυνο.

Ο Bernie είναι τώρα ένας σκύλος θεραπευτής και συχνά έρχεται μαζί μου να επισκεφτεί τους ασθενείς μου όταν νοσηλεύονται.  Επειδή είναι τόσο μικρός, μπορεί να χωρέσει στην τσάντα μου.  Οι ασθενείς μου και οι πελάτες μου τον λατρεύουν.  Τους κοιτάζει μέσα στα μάτια σαν να λέει, «Ακουμπήστε στην αγκαλιά της χάριτος.  Αφεθείτε και αφήστε τον Θεό».

Είμαι πιο ευχαριστημένη εξ αιτίας ενός Μαλτέζ με το όνομα Bernie; Ω, ναι! Ο μικρός μου άγγελος – το προσωπικό μου θαύμα – κάθε ημέρα μου θυμίζει ότι είμαι τα πάντα.  Πάντα ήμουν.  Είναι εν τάξει αν οι άνθρωποι με θεωρούν λίγο ιδιόρρυθμη, και είναι μια χαρά να λέω όχι.  Και τέλος, με βεβαιώνει ότι δεν χρειάζεται να μεγαλώσω.  Αυτό θα μπορούσε να είναι κακό για την υγεία μου!

                              

Της Ruth Vanden Bosch

                          

 Το σχόλιο του Bernie:

H Ruth έχει την προσωπικότητα της νοσηλεύτριας, πάντα προσπαθεί να διορθώσει τα πάντα, να κάνει τα πάντα, όπως εξηγεί στο «Μαλτέζικο Θαύμα».  Οι νοσηλεύτριες έχουν δυσκολία στο να πούνε όχι, και δεν φροντίζουν τον εαυτό τους.  Αλλά οι σκύλοι ακολουθούν την καρδιά τους.  Ο σκύλος αυτός είναι ένας υπέροχος δάσκαλος γι’ αυτήν.  Έγινε ο θεραπευτής της.

Το να προσπαθείς να φανείς αντάξιος μιας εικόνας ή μιας ιδέας σε αφήνει να νιώθεις ανεπαρκής.  Είμαστε τέλεια ατελείς.  Πρέπει να το δεχτούμε αυτό για μας.  Αν αισθάνεσαι καλά για τον εαυτό σου, δεν ανησυχείς για το αν είσαι φυσιολογικός ή τέλειος.  Στον Furphy έχουν επιτεθεί άλλοι σκύλοι.  Έχει χάσει ένα μάτι και την ουρά του, αλλά αυτό δεν τον σταματά από το να εμφανίζεται δημόσια.  Δεν επικεντρώνεται σε αυτό. Οι σκύλοι ξέρουν να είναι απλά ο αυθεντικός εαυτός τους.

                       

Τα ζώα μπορεί να είναι διαισθητικά σχετικά με τους ανθρώπους ή σχετικά με κάποιο άλλο ζώο.  Ο σκύλος της Ruth, ο Bernie, δεν ανέλυσε τον ξένο που μπήκε στο διαμέρισμα.  Ενήργησε σύμφωνα με την διαίσθηση του, ειδοποιώντας την Ruth ότι ο άντρας ήταν ύποπτος, και αυτό έκανε τον άντρα να νιώσει άσχημα.

Όταν αρχικά υιοθέτησα τον Furphy, ταξίδευα πολύ, και δεν μου άρεσε να είμαι μόνος εκεί έξω όλη την ώρα.  Έμενε στα ξενοδοχεία μαζί μου, και γρύλιζε όταν κάποιος περνούσε στο διάδρομο – ανακοινώνοντας τους: «Καλύτερα να μην μπείτε εδώ μέσα». Μου έδινε ιδιαίτερο θάρρος να γνωρίζω ότι ένα μικρό αγόρι σαν αυτόν με προστάτευε.

Αυτό που η Ruth δεν ανέφερε ήταν ότι οι φίλοι της ξέρουν ότι με γνωρίζει, όταν λοιπόν μιλάει για τον Bernie, νομίζουν ότι εννοεί τον Δρ. Siegel. Λίγο αφού πήρε τον σκύλο, κάποια ήλθε στην πόρτα της και την άκουσε να φωνάζει, «Bernie, κάτσε κάτω! Φύγε από πάνω μου! Σταμάτα να το κάνεις αυτό, Bernie!» Η γυναίκα στην πόρτα, νομίζοντας ότι ήμουν εγώ εκεί μέσα, δεν ήξερε τι να κάνει.  Ήταν καλύτερα να φύγει, να επιστρέψει και να κτυπήσει το κουδούνι, ή τι; Όταν η Ruth άκουσε ένα θόρυβο στην πόρτα, την άνοιξε, και η επισκέπτρια ήταν τόσο αμήχανη! Ήταν τόσο αστείο. Η Ruth της είπε για τον καινούριο σκύλο, και έσκασαν και οι δύο στα γέλια.

 

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Dr. Bernie S. Siegel, “Love, Animals & Miracles”)