«Η μεγάλη ευχαρίστηση ενός σκύλου είναι ότι μπορεί να γελιοποιήσεις τον εαυτός σου μπροστά του και όχι μόνον δεν θα σε επιπλήξει, αλλά θα γελάσει με τον εαυτό του επίσης».
- Samuel Butler
Υπάρχει μια ιστορία για έναν άντρα που πηγαίνει σε ένα ζωολογικό κήπο όπου τα ζώα ζουν μέσα σε καθορισμένες περιοχές προστατευμένα από φράκτες. Κατά λάθος μπαίνει στην περιοχή της τίγρης και συνειδητοποιεί ότι είναι σε κίνδυνο μόνον όταν μία από τις τίγρεις αρχίσει να πηγαίνει προς το μέρος του. Τρέχει μέχρι την άκρη του γκρεμού, αρπάζεται από ένα αμπέλι, και κατεβαίνει κατ’ αυτόν τον τρόπο μέχρι που η τίγρης δεν μπορεί να τον φτάσει. Σκέφτεται, «Ωραία, θα κατέβω όλο τον δρόμο προς τα κάτω και θα βρω τον τρόπο να βγω έξω». Αλλά καθώς κατεβαίνει, βλέπει μια άλλη τίγρη να τον κοιτάζει. Σκέφτεται, «Τώρα τι κάνω;» Παρατηρεί κάποια άγρια σταφύλια που υπάρχουν πάνω στο κλίμα, πιάνει ένα και το τρώει. «Αααααααααα». Το μήνυμα της ιστορίας αυτής είναι: μπορεί να υπάρχει μια τίγρης στο μέλλον σου και μια τίγρης στο παρελθόν σου, αλλά φάε το σταφύλι και απόλαυσε τη στιγμή!
Τα ζώα δεν μας μιλούν για το τι έχουμε κάνει λάθος. Μας δείχνουν με την συμπεριφορά τους πώς να είμαστε και πώς να μην είμαστε. Εμείς συχνά τα διδάσκουμε άχρηστα πράγματα, όπως «να κάνουν τον πεθαμένο» ή «να σηκώνουν το πόδι», επειδή το βρίσκουμε χαριτωμένο, ενώ τα πράγματα που τα ζώα μας διδάσκουν είναι πολύτιμα – πράγματα σχετικά με το να αγαπάμε και να ζούμε. Όταν μπορείς να είσαι τόσο καλός όσο και ο σκύλος σου, έχεις καταφέρει πάρα πολλά.
Στις επόμενες ιστορίες, πέντε ευγνώμονες μαθητές μοιράζονται τα μαθήματα που έμαθαν από τους γούνινους δασκάλους τους.
(Απόσπασμα από το βιβλίο του Dr. Bernie S. Siegel, “Love, Animals & Miracles”)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου